MUNICH HIGH END SHOW 2009
Αγαπητοι φιλοι,
Εδω και μια βδομαδα περιπου επιστρεψαμε απο το Show του Μοναχου (ημασταν αρκετοι Ελληνες)..Για μενα βεβαια ηταν η πολλοστη φορα, αλλα τουτη ηταν πιο πλουσια σε εμπειριες, αποψεις, σκεψεις και εμπεριστατωμενες κρισεις. Ισως επειδη περυσι δεν ειχα καταφερει να επισκεφτω το show, ισως επειδη στα 2 χρονια που μεσολαβησαν απο την προηγουμενη επισκεψη μου, συνεβησαν αρκετα…
Το σιγουρο ειναι οτι καποια “ειδωλα” αποκαθηλωθηκαν, καποιες “δεισιδαιμονιες” κατερευσαν και καποιοι πρεπει επιτελους να σταματησουν να αποθεωνουν μονιμως συγκεκριμενα προιοντα και εταιριες, οι οποιες για να το θεσω ευγενικα ηχουν λαθος.
Το μεγιστο συμπερασμα που βγηκε απο αυτο το show ειναι οτι πραγματι υπαρχουν ελαχιστοι σε σχεση με το συνολο προικισμενοι, ταλαντουχοι, χαρισματικοι εν τελει σχεδιαστες που ξεχωριζουν αυτοι και τα προιοντα τους απο το σωρο. Επισης υπαρχουν καποιοι αντιγραφεις που ”κλωνοποιουν” καποιες επιτυχημενες συνταγες κι εχουν γεμισει τον χωρο “σαβουρα” την οποια μαλιστα χρεωνουν πραγματικα οσο θελουν. Επισης υπαρχει μια σαθρη κατασταση με καποιους reviewers οι οποιοι θεοποιουν σε μικρο χρονικο διαστημα προιοντα (συνηθως πρωτοεμφανιζομενα) που απλα ειναι μετρια ηχητικα!! Θα μου πειτε πως γινεται αυτο? Δυστυχως δεν μπορω να απαντησω σε αυτο, ο καθενας ας υποθεσει οτι θελει κι ας βγαλει τα δικα του συμπερασματα.
Λοιπον θα μπω κατευθειαν στο φλεγον θεμα και θα περασω στο ψητο, τουτεστιν στα ηχητικα δρωμενα του μεγαλυτερου show της Ευρωπης:
Με κεκτημενη την ταχυτητα απο τα σχολια των μεγαλων αμερικανικων περιοδικων για τον ηχο του Magico M5 αποφασισαμε να ξεκινησουμε τις ακροασεις απο εκει. Επαιζαν τα Μ5 με ενισχυτικα Spectral, και πηγη το απιστευτο στην κυριολεξια emm Labs Dac2, το οποιο τροφοδοτουσε ο custom music server του Alan Wolf παρουσια του ιδιου..Το αποτελεσμα απο μετριο εως…κουραστικο, εξαιτιας μιας υπερενεργειας του συστηματος στα πριμα και ανω μεσαια με μια αφυσικη φωτεινοτητα εως λαμπροτητα η οποια κατεστρεφε την τονικη ισοροπια του συστηματος. Επιτρεψτε μου δε να σχολιασω οτι σαφως εδω δεν εφταιγε το emm labs (το ξερω πολυ καλα το μηχανακι) το οποιο καθε αλλο παρα λαμπρο και φωτεινο ειναι! Φανταστειτε δηλαδη με μια αλλη υποδυεστερη πηγη πως θα επαιζε..Κριμα για τα γραφομενα μερικων..
Ακριβως διπλα επαιζαν τα Kharma Exquisite 1A. Καμια σχεση! Η γνωστη απιστευτη ηρεμια, ισοροπια και τεραστια στερεοφωνικη εικονα των kharma ηταν παρουσα, αν κι εδω δεν βοηθουσαν τα συνοδα τα οποια ηταν ενα πληρες συστημα (το κορυφαιο) της Chord. O ιδιος ο Martijn της Kharma μου ειπε οτι δεν ηταν ευτυχης με τα συνοδα. Πιθανον η πηγη, η ελαφρια ξηροτητα των ενισχυτικων της Chord η και ολα μαζι στερουσαν απο το συστημα την κορυφαια ηχητικη επιδοση της εκθεσης.
Αντιθετα τα Midi Exquisite ηταν μια εντελως διαφορετικη ιστορια!! Επαιζαν με τα Exquisite monoblock ενισχυτικα της Kharma με πηγη το dac και transport της Weiss. To αποτελεσμα ? Με μια λεξη: Μαγικο! Βελουδινα μεσαια, απιστευτη ηχοχρωματικη παλετα στα πριμα (το συγκεκριμενο diamond tweeter που “φορουν” τα ακριβα kharma πιθανοτατα ειναι το καλυτερο στον κοσμο μαζι με τα tweeter πλασματος που εχουν τα Lanche), απολυτη ελλειψη χρωματισμων καμπινας και πληρης εξαφανιση των ηχειων.
Κατοπιν περασαμε στον χωρο που επαιζαν καποια αλλα πρωτοεμφανιζομενα “hot” ενισχυτικα τα Soulution. Συνοδευαν τα MaxIII της Wilson και η πηγη ηταν επισης της Soulution. Τιποτα το ιδιαιτερο κι εδω! Ενας απλα καλος ηχος (οχι αρκετος για τα χρηματα..) με καποια προβληματα στα πριμα.
Επειτα περασαμε στον χωρο που επαιζαν τα μεγαλα Mark Levinson με πηγη το καινουργιο SACD της ML με τα επισης μεγαλα μοντελλα της Revel. Ο ηχος εδω ηταν πολυ καλος, σαγηνευτικος στην μεσαια με την σωστη δοση υγρασιας, αλλα….Κατι ελλειπε. Ελλειπε το excitement του live, η συγκινηση κτλ…Ο ηχος παραηταν “σιδερωμενος” κι ομογενοποιημενος, “μαγειρεμενος” θα ελεγα κι εν τελει κατεληγε σε ενα ολιγον τι βαρετο αποτελεσμα.
Μετεπειτα ηρθε η σειρα ενος long time favorite συστηματος, το οποιο δεν ηταν αλλο απο το μεγαλο συστημα της MBL. To κορυφαιο παγκοσμιως τρισδιαστατο definition το οποιο επικρατουσε επανω στην επισης κορυφαια τρισδιαστατη στερεοφωνικη απεικονιση. Απιστευτο συστημα στο οποιο ομως θα ηθελα να κανω δυο μικρες παρατηρησεις: α) Μεσαια περιοχη απο πλευρας χροιων, υγρασιας και μουσικοτητας μπορουσε καποιος να βρει πολυ καλυτερη και σε πολυ χαμηλοτερης κατηγοριας τιμης συστηματα..Π.χ. πολυ κοντα στο δωματιο της MBL επαιζαν τα Aesthetix στα οποια θα αναφερθουμε αργοτερα..Καμια σχεση σε bloom και μουσικοτητα στα μεσαια. Τα Aesthetix απλα διεθεταν πολυ καλυτερες χροιες κι επαιζαν πολυ πιο μουσικα. β) Δευτερη και πιο ενοχλητικη παρατηρηση: Tα mbl στο rock-pop κτλ, δεν…Επαιξαν ενα γνωστο κομματι των Dire Straits, ενα των Pink Floyd κι ενα pop συγχρονο κομματι. Εκει το συστημα δεν δικαιολογησε σε καμια περιπτωση το κοστος του. Πιστευω οτι μαλλον λογω της μοναδικης σχεδιασεως των ηχειων (παντοκατευθυντικα), οι “βαρυφορτωμενες” πολυμικροφωνικες εγγραφες δεν αποδιδονται σωστα. Αντιθετα σε παλιες λιτες ηχογραφησεις jazz η κλασσικης τα ηχεια επαιζαν με ανυπερβλητη αληθοφανεια και με απιστευτη αισθηση εξαφανισης απο τον χωρο.
Αλλο ενα συστημα που κατ’εμε ειχε προβληματα ασαφειας και χρωματισμων ηταν εκεινο στο οποιο δεσποζαν τα μεγαλα ηχεια της Verity. Αξιοπρεπης ηχος με την γνωστη μουσικοτητα των Veriry αλλα..
Ενα ενδιαφερον συστημα στο οποιο επαιζαν τα γνωστα και γεματα βαρυγδουπες δηλωσεις και ισχυρισμους ως “τα καλυτερα ηχεια της γης” μεγαλα YG Acoustics, τα μεγαλα ASR και το Scarlati της Dcs ως πηγη, ακολουθησε. Εδω θελω να κανω καποιες παρατηρησεις. Τα YG τα γνωριζω αρκετα χρονια και ποτε δεν μου εκαναν καποια ιδιαιτερη εντυπωση. Ok ειναι προφανως αχρωματιστα αλλα υστερουν καταφανως σε definition και λεπτοφυη μικρολεπτομερεια στα μεσουψηλα σε σχεση με καποιους αλλους κορυφαιους ανταγωνιστες (πιθανοτατα λογω μεγαφωνων που δεν ειναι και τιποτα το ιδιαιτερο για την στρατοσφαιρικη τιμη των ηχειων-τα ιδια μεγαφωνα π.χ. ”φοραει” το Credo της Phonar των 5000 ευρω..). Σαφως λοιπον και δεν εχουν καμια βαση τα λεγομενα κι οι ισχυρισμοι των υπευθυνων της εταιριας. Για τα ASR δεν θελω να πω κατι, ειναι γνωστα μηχανακια, οδηγουσαν σωστα το ηχειο κτλ. Για τα DCS ομως εχω να πω αρκετα. Πραγματικα δεν μπορω να καταλαβω τον Jonathan Valin του TAS. Εδω εχουμε το δευτερο κρουσμα και fault του συγκεκριμενου reviewer μετα τα magico. Οπου ακουσα το πανακριβο top ψηφιακο της αγγλικης εταιριας εμεινα παγερα αδιαφορος και διεκρινα τις ιδιες αδυναμιες. Ρηχος ηχος με ελλειψη σωματων, στενη και μετρια σε μεγεθος στερεοφωνικη εικονα και το χειροτερο απο ολα ψηφιακος ηχος με την κακη εννοια! Τουτεστιν η παλια ασθενεια των dcs, δηλαδη η ψυχρη και αμουση μεσαια περιοχη ειναι κι εδω παρουσα! Πραγματικα δεν θα μπορουσα να κατανοησω κανεναν ο οποιος θα πηγαινε να ψοδεψει 75 χιλιαρικα οταν με μονο 22 εχει την καλυτερη πηγη μακραν αυτη την στιγμη στον κοσμο (emm labs TSD1-DAC2). Παραθετω φωτο δυο συστηματων που χρησιμοποιουσαν τη συγκεκριμενη πηγη της DCS στο show. Και στα δυο παρατηρησα τις ιδιες ακριβως αδυναμιες στην πηγη! Οφειλλω επισης να πω οτι σε ενα συστημα σε μια παραλληλη εκθεση στο Μοναχο και συγκεκριμενα στο hifideluxe, ενα dac της γνωστης και μη εξαιρετεας 47labs “ετρωγε” για πρωινο το αντιστοιχο του DCS Scarlati. Ας με συγχωρησουν καποιοι που μιλαω ετσι εξω απο τα δοντια αλλα εν πασει περιπτωσει στο τελος τελος καποιος ΠΡΕΠΕΙ να το κανει και να μην μασανε ολοι τα λογια τους λογω της δηθεν κακως εννοουμενης ευγενειας! Απο ποτε τα κατα συνθηκη ψευδη τα μετονομασαμε σε ευγενεια δηλαδη??
Αλλο ενα ολοκληρωμενο συστημα (εκτος απο την πηγη), απο μια γερμανικη εταιρια την TIDAL, που περιμενα εναγωνιως να ακουσω μετα απο τους “παπαδες” που εχω διαβασει για αυτη απο ενα αντε το πολυ δυο συγκεκριμενα ατομα στα ντοπια hifi forums, ακολουθησε μετα. Ο ηχος της εταιριας ηταν κατι μεταξυ Burmester και Marten, τουτεστιν τεχνητα υπεραναλυτικος με υπερ του δεοντος στιλπνα μεσουψηλα (χωρις ζουμι) φωτεινα και αρκετα λαμπρα, το οποιο σε οχι και τοσο μακροχρονες ακροασεις οδηγει κατευθειαν στην ακουστικη κοπωση! Τιποτα το ιδιαιτερο εκτος απο την αρνητικη πλευρα του πραγματος και τελικα αναρωτιεμαι για τους ¨θεικους” ισχυρισμους μερικων….
Πριν αναφερθηκα στα Aesthetix. Ε, λοιπον τα Aesthetix ειχαν μακραν την “ωραιοτερη” μεσαια περιοχη στο μεγαλο αυτο Show. Μεστη αλλα οχι “φαφλαταδικη”, γλυκια αλλα οχι γλυκιαρικη, με τη σωστη κι αληθινη δοση υγρασιας στις ανθρωπινες φωνες, σαγηνευτικη με υψηλη συγκινησιακη φορτιση και bloom to die for που λενε κι οι φιλοι μας οι Αμερικανοι, χωρις παραλληλα να φτανουμε στο αντιθετο ακρο του σιδερωματος, ελλειψης excitement, ομογενοποιησης και λοιπα δεινα. Οι υπολοιπες συχνοτικες περιοχες ηταν επισης εξαιρετικες και το slam επισης. Ενας απο τους καλυτερους ηχους της εκθεσης αναμφισβητητα χωρις υπερβολικα χρηματα. Επαιζε το Io Ecliple ως προενισχυτης line (απο την μοναδικη του εισοδο line) κι ως phono stage φυσικα, μαζι με τους μονομπλοκ τελικους Atlas. Ηχεια ηταν τα Sonics του πρωην αρχισχεδιαστη της audiophysic, και πηγες το ακριβο cd player της Pathos και στον αναλογικο τομεα τα πλατω και βραχιονας της Immedia με την ruby της benz ως κεφαλη.
Παρεα με τον Jim White της Aesthetix..
Κατοπιν περασαμε στην αιθουσα του κολοσσου που λεγεται Gryphon. Η κορυφαια εταιρια στο φετινο show…κατεβασε ταχυτητα και επαιζε με το νεο της εισαγωγικο συστημα το οποιο αποτελειται απο τον ολοκληρωμενο Atilla (εκπληκτικος ενισχυτης-προσφατα τον χαρηκαμε και στην Αθηνα), το καινουργιο cdp Scorpio και το ηχειο βασης Mojo. Ωραιος ηχος με την γνωστη τεραστια στερεοφωνικη εικονα των Gryphon και πληρης εξαφανιση του συστηματος.
Πολυ καλο ηχο ειχε να επιδειξει και το συστημα με το πληρες ακριβο σετ της Luxman και τα μεγαλα ηχεια της Vivid. Εδω τα ενισχυτικα ειχαν το πανω χερι, ακολουθουσαν τα ηχεια και…πιθανα με μια ακομα καλυτερη πηγη το αποτελεσμα να ηταν απο τα κορυφαια.
Ενα συστημα που μου εκανε τρομακτικη εντυπωση συναντησαμε στο ισογειο του εκθεσιακου μεγαρου του Μοναχου. Αναμφισβητητα ενας απο τους καλυτερους ηχους στην εκθεση (με μια επιφυλαξη για τα μεγαλοδυναμικα) με την πηγη κυριολεκτικα να “δινει τα ρεστα της”!! Τι να πει κανεις για το νεο πακετο dac-transport DAC2 και TSD1 της κορυφαιας emm Labs? Πραγματικα τα πολλα λογια χανουν την αξια τους..Πιστευω ακραδαντα οτι προκειται για την καλυτερη πηγη στον κοσμο αυτη την στιγμη μακραν ανεξαρτητως χρηματων και την καλυτερη ολων των εποχων μεχρι σημερα! Τρομακτικη διεισδυτικη ψηλαφητη λεπτοφυης μικρολεπτομερεια σε ολες τις συχνοτικες περιοχες με μια βελουδινη υφη απιστευτου καλους, κορυφαια μουσικη αναλυση και διαχωρισμος ανεξαρτητως πληθους οργανων, τρισδιαστατης χωροδιαταξης τελειας γεωμετριας στερεοφωνικη εικονα με ρεαλιστικων διαστασεων σωματα, τελεια τονικη ισορροπια, τι να πρωτοπω??! Θελω απλα να σημειωσω ενα συμπερασμα που εχει βγει μετα απο την πολυχρονη επαφη με τα προιοντα της ιδιοφυιας που λεγεται Ed Meitner: Ο ανθρωπος εχει καταφερει το ακατορθωτο…Βρηκε επιτελους την ΣΩΣΤΗ λυση στην εξαιρετικα δυσκολη μαθηματικη εξισωση: ψηφιακο προς αναλογικο= ΜΟΥΣΙΚΗ! Τελεια και παυλα. Κι οχι μονο αυτο αλλα την βελτιωνει και επεκτεινει στα σημεια και τις λεπτομερειες που κανουν την διαφορα, συνεχως! (Μην ξεχναμε την συνεχη και καθημερινη τριβη των μηχανων του στα καλυτερα και μεγαλυτερα studios ηχογραφησεων του κοσμου). Το πακετο της πηγης συνοδευαν αξια τα ηχεια της Lansche με το φανταστικο tweeter πλασματος και κατι ιαπωνικης προελευσης ενισχυτικα τα do MaiN που για να ειμαι ειλικρινης δεν τα γνωριζα.
Οι δυο κορνες που ξεχωριζαν στην εκθεση ηταν η Cessaro και η Odeon με την πρωτη να ειναι καλυτερη στα σημεια. Τα ηχεια χοανης οδηγουσαν κατι πανακριβα ενισχυτικα της δικης μας TLA με αναλογικο συστημα στο οποιο δεσποζε η καταπληκτικη VDH Colibri που συντελουσε φυσικα τα μεγιστα στην επιτευξη αυτου του πολυ καλου ηχητικου αποτελεσματος σε αντιθεση με τα λεγομενα του Ελληνα κατασκευαστη (το σωστο να λεγεται!).
Στο παραλληλο hifi deluxe show ειχαμε την ευκαιρια μετα απο private προσκληση να ακροαστουμε αλλο ενα πανακριβο συστημα με τα πρωτοεμφανιζομενα (και hot μετα τους διθυραμβους του Art Dudley στο stereophile) ομορφα σουηδικα λαμπατα Lars, κατι καινουργια διπολα μεγαλα ηχεια της Marten, πλατω απο την Montegiro με κεφαλη την Lyra Titan, και ψηφιακα απο την AMR. O ηχος ηταν αναμενομενα πολυ καλος στα μεσουψηλα ιδιαιτερα με το βινυλιο αλλα στα μεσοχαμηλα επασχε σαφως απο υποελεγχο. Οσο για την τιμη των push pull 300B της Lars η οποια ανερχεται στις 85000 ευρω εχω να πω το εξης: Ελεος! Εχει τρελλαθει ο κοσμος εντελως…
Η αγαπημενη μου Von Schweikert ειχε να παρουσιασει το εξαιρετικο νεο Unifield 3 το οποιο χαιρομαστε και στο showroom στην Αθηνα και το νεο ηχειο βασης Unifield 2 με το ομοαξονικο μεγαφωνο, το οποιο μας εξεπληξε με τον ογκο της μουσικης που παρειχε γενναιοδωρα απο μια τοσο μικρη καμπινα!
Αυτα λοιπον ηταν τα συστηματα που μας εκαναν την μεγαλυτερη εντυπωση θετικη η αρνητικη. Η εκθεση βεβαια δεν εξαντλειται εδω αλλα τα υπολοιπα συστηματα που δεν αναφεραμε, λιγο πολυ τα γνωριζουν ολοι απο τα εξαιρετικα ετησια Athens high end show και κινηθηκαν στα γνωστα επιπεδα-τιποτα το ιδιαιτερο αξιο αναφορας.
Καλυτεροι ηχοι στην εκθεση:
Kharma Midi Exquisite + Kharma Exquisite monoblock power amps + Weiss dac-transport
Full big MBL System
Aesthetix Io + Aesthetix Atlas monoblock + Sonics + Pathos cdp + Immedia turntable-benz ruby
Emm Labs TSD1-DAC2 + Lanche + do MaiN power amps+ Vitus pre › Continue reading
H “ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑ” ΚΑΙ TO HIGH END
Στο παρελθον ειχα εκφρασει σε συζητησεις με φιλους μουσικοφιλους την εξης αποψη, στην οποια εχω καταληξει μετα απο πολλα χρονια ενασχολησης και προσωπικης αναζητησης στα ορια του φιλοσοφικου με το αγαπημενο μας χομπι:
“Η σωστη κι ακριβης αξιολογηση της ηχητικης αποδοσης ενος hifi η high end αν θελετε συστηματος αναμφισβητητα προυποθετει καποιες ικανοτητες εκ μερους του ακροατη αξιολογητη, οι οποιες προσομοιαζουν με τις αντιστοιχες που πρεπει να εχει ενας γευσιγνωστης οταν δοκιμαζει ενα φινο κρασι”.
Ικανοτητες τις οποιες απλοικα καποιος μπορει να τις χαρακτηρισει ως “αυτι”.
Εχω πει επανειλλημενως οτι πρωτιστως ακουμε με το μυαλο κι επειτα με το αυτι. Προσφατα σε ενα πολυ ενδιαφερον editorial στο the absolute sound, o Robert Harley ειχε γραψει ακριβως το ιδιο πραγμα περι γευσιγνωσιας!
Αντιθετα με τον φανατισμο και τον παρωπιδισμο καποιων τεχνοκρατων που συχναζουν και “κραζουν” στα διαφορα hifi forums, πιστευω οτι οπως η μουσικη ειναι τεχνη και φυσικα η κατασκευη μουσικων οργανων ειναι τεχνη, ετσι και η κατασκευη high end μηχανων αναπαραγωγης της ηχογραφημενης μουσικης ειναι επισης τεχνη (χωρις να αποκλειω την επιστημη η οποια ειναι αναγκαια). Και μαλιστα μεγαλη!
Ειναι απλο βασει της λογικης να αποδειχτει αυτο αλλωστε. Αν συγκρινουμε τον ηχο δυο ηχειων π.χ. με εξαιρετικες παρομοιες μετρησεις απο διαφορετικο ομως κατασκευαστη, θα ηχουν εντελως διαφορετικα. Πως εξηγειται αυτο αν οι υπαρχουσες μετρησεις “καλυπτουν πληρως” το επιστητο του ηχου, αγαπητοι κυριοι αμφισβητιες?
Τις προαλλες δοκιμαζα ενα παρα πολυ καλο ροζε κρασι εκ Αγιου Ορους ορμωμενο. Σημερα λοιπον αποφασισα να το ξανααπολαυσω, κι αφου σερβιρα στον εαυτο μου ενα ποτηρι και το εφερα στα χειλη μου, η γευση κι η επιγευση του μου φανηκαν απλα μετρια….Τι ειχε προηγηθει? Δυστυχως ο εχθρος του καλου θα ειναι παντα το καλυτερο για ολους εμας τους πραγματικους connoisseurs. Ειναι ευχη και καταρα. Αυτο που ειχε προηγηθει λοιπον ειναι, οτι τις ενδιαμεσες ημερες απολαμβανα ενα εξαιρετικο merlot, το οποιο στην κυριολεξια “εσβηνε” την οποια εγκεφαλικη απολαυση πηγε να μου δωσει η γευση του δυστυχου ροζε!
Ακριβως τα ιδια ισχυουν και με το high end. Ο κριτης κι αξιολογητης ενος ηχητικου αποτελεσματος πρεπει να διαθετει (εκτος απο τις αυτες καθ’αυτες ιδιαιτερες ακουστικες και εγκεφαλικες του ικανοτητες) μεγαλη εμπειρια ακροασεων με ακριβες εξαιρετικες μηχανες, τις οποιες να τις εχει ανα πασα στιγμη διαθεσιμες (οχι μονο την φευγαλεα στιγμη ακροασης σε μια εκθεση). Η εμπειρια και η καθημερινη τριβη αναμεσα σε πολυαριθμες τετοιου επιπεδου μηχανες σαφως και ειναι ΓΝΩΣΗ και δυναμη! Προσδιδουν στον κριτη κι αξιολογητη ενα κυρος και μια ΙΣΧΥ ΑΠΟΨΗΣ η οποια δεν δυναται να συγκριθει με του οποιουδηποτε τυχαιου ερασιτεχνη οπως και να το κανουμε. Η αληθεια ειναι σκληρη αλλα πρεπει να λεγεται.
Για τον λογο αυτο ο εξυπνος καλοπιστος κι ανοιχτομυαλος χομπιστας ερασιτεχνης (ειδικα ο απειρος) πρεπει να εμπιστευεται ενα ειδικο, για να μην υποπεσει σε ατοπηματα τα οποια ΣΤΟΙΧΙΖΟΥΝ.
FRANCHISING ΑΠΟ ΤΗΝ MUSIC LOVER HIGH END DISTRIBUTIONS
Οσοι απο εσας ενδιαφερονται να μετατρεψουν το αγαπημενο τους χομπι, με το οποιο ασχολουνται ερασιτεχνικα, σε επαγγελματικη ενασχοληση, εχουν την δυνατοτητα να το κανουν πραξη απο εδω και στο εξης μεσα στους κολπους της MUSIC LOVER High End Distributions!
Μια απο τις σοβαροτερες αντιπροσωπειες του χωρου, που διακρινεται για τον επαγγελματισμο της, με εξαιρετικες world class συνεργασιες με κορυφαιους high end οικους του εξωτερικου, προσφερει πλεον την δυνατοτητα σε καποιους απο εσας που τους διακρινει το ηθος, η σοβαροτητα, η οξυδερκεια, και προπαντως η αγαπη και το μερακι για το αντικειμενο, να ασχοληθουν επαγγελματικα και να ανελιχθουν στον συναρπαστικο κοσμο των high end μηχανων αναπαραγωγης της μουσικης.
Προτεραιοτητα θα δοθει στις αιτησεις απο τις μεγαλεις πολεις της Ελλαδας και ιδιαιτερα απο την Θεσσαλονικη, την Πατρα κ.ο.κ., χωρις να εξαιρoυνται φυσικα και προαστια της Αθηνας.
Για περαιτερω πληροφοριες παρακαλω απευθυνθειτε στα τηλεφωνα 2107234992 και 6977912451.
Με τιμη,
Γεωργιος Θεοφιλακος
MUSIC LOVER
HIGH END DISTRIBUTIONS
Matching made in heaven..
“Matching is above all!” μου ελεγε ανεκαθεν ενας φιλος, πολυ γνωστος στους κυκλους του χομπι, χαιφιντελιστας.
Ισως η προταση να ειναι καπως υπερβολικη αλλα δεν θα διαφωνησω οτι η τεχνη του “μαγειρεματος” παιζει πολυ πολυ σημαντικο ρολο στο χομπι μας. Αλλωστε πολλες φορες εχω διατυπωσει την αποψη, οτι ενας χαιφιντελιστας και σε πολυ υψηλοτερο βαθμο ενας χαιεντας παιζει ουσιαστικα τον ρολο ενος σεφ υψηλης μαγειρικης, οπου κι η παραμικρη εναλλαγη στις “γευσεις” των επι μερους υλικων μεταβαλλει ακρως το τελικο ηχητικο αποτελεσμα.
Εκει λοιπον ειναι αναγκαια η “γευσιγνωσια” ενος εμπειρου και ικανοτατου ακροατη, γνωστη του αντικειμενου. Βεβαια σε πολλους τεχνοκρατες αυτα θα ακουστουν εν πολλοις ως λογια ενος “γκουρου” τα οποια δεν βασιζονται κυριολεκτικα πουθενα. Δεν με αφορα. Απλα θα πω οτι οι πολυ υψηλης ηχητικης ποιοτητας μηχανες ματσαρουν σαφως πιο ευκολα μεταξυ τους. Και μην νομιζετε οτι ειναι και πολλες αυτες οι τελευταιες (οπως εχει μαλλιασει κυριολεκτικα το στομα μου να λεω).
Αφορμη για ολα τα παραπανω και για το συγκεκριμενο post ειναι μια προσφατη εμπειρια που ειχα απο ενα συστημα που εστησα τελευταια. Ηχεια του συστηματος ειναι τα πολυ ικανα και αγαπητα στον γραφοντα (στην κατηγορια τιμης τους κατα την γνωμη μου δεν εχουν αντιπαλο) Acoustic Zen Adagio (4300 ευρω). Τα συγκεκριμενα ηχεια ειναι ικανα για πολυ μεγαλα πραγματα στην κυριολεξια. Ο τυχερος τους ιδιοκτητης π.χ. μπορει ανετα να τα συνδιασει και παντρεψει με πολυ υψηλοτερης αξιας συνοδα χωρις προβλημα. Τα ηχεια αυτα σηκωνουν μεγαλες αναβαθμισεις στο υπολοιπο συστημα με ανεση, διχως σημαδια κοπωσης και “τελειωματος”. Αντιθετα ανταποκρινονται και προβαλλουν τον καλυτερο τους εαυτο που εως προσφατα δεν ειχα ακομη αντικρισει…
Εως τωρα λοιπον ειχαμε οδηγησει τα συγκεκριμενα ηχεια με solid state αλλα και λαμπατα ενισχυτικα. Το συγκεκριμενο ηχειο δεν ειναι διολου ”τρανζιστορ-φοβικο”. Παιζει πολυ ομορφα και με solid state μηχανακια οπως π.χ. Edge G3 (ιδιαιτερα), Gryphon Diablo, Nuforce Ref 9 V2-ακομα και με τον οικονομικο Nuforce IA-7 V2. Εχει ομως σαφως μια αμυδρη προτιμηση στις λαμπες. Το προβλημα ειναι οτι θελει “βαρβατη” στο θεμα της οδηγησης λαμπα κι οταν λεω βαρβατη δεν εννοω τα watt. Ο GM50B π.χ. της Graaf δεν το οδηγουσε σωστα το ηχειο παρ’ολα τα 50 watt του. Αντιθετως ο Manley Stingray (2Χ40W) το οδηγησε παρα πολυ καλα και το αποτελεσμα ηταν μουσικοτατο και “killer” για την κατηγορια τιμης του πακετου. (Ο Stingray παρεπιπτοντως ματσαρει απιστευτα με το εξαιρετικο Credo S100 της Phonar αλλα αυτο ειναι μια αλλη ιστορια..).
Την προηγουμενη βδομαδα εστησα το Adagio με τα καταπληκτικα και σχετικα προσιτα Consonance cyber-800 monoblock (2X75W-3800 ευρω) και τον προενισχυτη τους (λαμπατο κι αυτο) cyber-222 (2500 ευρω) κι ως πηγη χρησιμοποιηθηκε το τεραστιο και σε μεγεθος αλλα και σε ηχητικη αξια Consonance Droplet cdp 5.0. Το αποτελεσμα ηταν eye opener που λενε κι οι αμερικανοι. Νομιζα οτι ακουγα αλλο ηχειο. Εξαιρετικη τονικη ισορροπια, μεγαλη στερεοφωνικη εικονα, μεστες και θερμες χροιες – σε γενικες γραμμες ηχος που θα μπορουσε καποιος να ακουσει για 24ωρα ολοκληρα διχως το παραμικρο ιχνος ακουστικης κοπωσης. Ηχος - εξαιρετικος για μουσικοφιλους - που συγχωρει και καποιες οχι και τοσο καλες εγγραφες, διατηρει ομως τα βασικα χαιφιντελιστικα στοιχεια σε υψηλο επιπεδο (κοινως δεν ειναι “σουπα”).
Σημερα αποφασισα να δοκιμασω καποια single ended ενισχυτικα που σε νορμαλ συνθηκες ποτε δεν θα τα εβαζα με ενα ηχειο 89db εξαωμο και σχετικα δυσκολουτσικο στο θεμα της οδηγησης. Ειναι γεγονος οτι την Allnic audio παρ’ολο που την σεβομαι απεριοριστα και την θεωρω εξαιρετικη εταιρια, δεν της ειχα δωσει τον απαραιτητο χρονο παιξιματος σε demo συνθηκες (προηχαν αλλες υποχρεωσεις). Εστησα λοιπον τον προενισχυτη της εταιριας L-1500 καταρχην με τα προαναφερθεντα μονομπλοκ cyber 800 της Consonance. H βελτιωση στον ηχο δεν ηταν τοσο πολυ αναμενομενη, διοτι τον προενισχυτη Cyber-222 της Consonance τον εκτιμω ιδιαιτερα και μαλιστα τον εχω συγκρινει στο παρελθον σε Α-Β συγκριση με πολυ ακριβοτερες μηχανες (οπως π.χ. Nagra PL-L, Graaf GM13.5) αποκομωντας πολυ αξιολογα κι αξιομνημονευτα συμπερασματα. E λοιπον η βελτιωση ηταν σαφης και αρκετα μεγαλη (Υπαρχει βεβαια και σαφης διαφορα τιμης για να μην αδικουμε και τον Consonance). Ο Allnic L-1500 (3800 ευρω) ειναι εξαιρετικος προενισχυτης ανεξαρτητως κατηγοριας τιμης, τελεια και παυλα. Το definition βελτιωθηκε απιστευτα, τα περιγραμματα των οργανων τα διεκρινε πλεον ο ακροατης με ανεση και τους ερμηνευτες θα μπορουσε καποιος να τους ψηλαφησει πλεον μεσα στο ηχητικο πεδιο. Ο ηχος απεκτησε μια σπιθα και μια λαμψη που δεν υπηρχε πριν.
Ενθαρρυμενος πλεον απο αυτο το αποτελεσμα της αλλαγης του προ, αποφασιζω να προχωρησω στην αλλαγη και των τελικων. Τα parallel single ended με 2X300B μονομπλοκ Α-5000 Νeo της Allnic audio (2Χ20W-7500 ευρω) πηραν την θεση των push pull με 4Χ6CA7 Consonance Cyber 800 (2X75W-3800 ευρω).
Αυτο ηταν! Το ηχειο επαιζε Μουσικη οπως ποτε αλλοτε! Απογειωθηκε κυριολεκτικα το ηχητικο αποτελεσμα! Πρωτη φορα ενιωσα τα Adagios να εξαφανιζονται τοσο απολυτα μεσα στο τρισδιαστατο ηχητικο πεδιο και να μενει μονη της αγνη κι αμολυντη η μουσικη. Ηλεκροστατικου επιπεδου διαφανεια, απιστευτη αναλυση και definition, εξαιρετικες χροιες, πολυ καλα δυναμικα παρ’ολη την σχετικα μικρη ισχυ. Αυτο το σημερινο μαλιστα ηταν ενα: “Matching made in Heaven!!” Ηταν μια απο αυτες τις σπανιες αλλα τοσο ευτυχεις για εναν αληθινο χαιφιντελιστα στιγμες αγαλλιασης, εκστασης και χαρας, οταν νιωθεις οτι ολα ειναι στη θεση τους και λειτουργουν τελεια..
To συγκεκριμενο setup θα παραμεινει (νομιζω) για αρκετο καιρο στημενο, ετσι για του λογου το αληθες οσοι πιστοι, λατρεις του καλου ηχου, προσελθετε για να τσεκαρετε (και να επιβεβαιωσετε η μη) τα λεγομενα μου με τα δικα σας αυτια.
Παραθετω φωτο και κατι τελευταιο για να μη το ξεχασω. Η δουλεια του σωστου επαγγελματια distributor και dealer hifi-high end συσκευων αυτη ειναι! Να ειναι αληθινος κι εμπειρος χαιφιντελιστας (αν ”διαθετει κι αυτι” ακομα καλυτερα για τον πελατη του), να δοκιμαζει, να ματσαρει κτλ, κι επειτα να ειναι εμπορος με την στεγνη εννοια του ορου. (Δυστυχως πολυ σπανια συμβαινει αυτο).
ΚΡΙΣΗ…..ΠΟΙΑ ΚΡΙΣΗ??
O αγαπητος Flemming Rasmunsen της Gryphon μου εστειλλε προσφατα ενα ακρως χαρακτηριστικο της εποχης χιουμοριστικο σκιτσο..
O
Για ποια κριση μιλαμε ρε παιδια?
Μας βομβαρδιζουν απο τις τηλεορασεις με βομβες απαισιοδοξιας καθημερινα κι ολος ο κοσμος πλεον ειναι ενα ψυχολογικο ρακος. (Το κλαμα ανεκαθεν πουλαγε, πουλαει και θα πουλαει…..διαφημισεις).
Αντε μετα να εχεις ορεξη να ακουσεις μουσικη κι ακομα περισσοτερο να ασχοληθεις με το hifi…
Ενταξει δεχομαι οτι αυτοι που εχουν πολλα εχασαν ενα μερος τους (λογιστικα οχι πραγματικα), με την διαφορα οτι ειχαν ηδη τοσα που η χασουρα ουσιαστικα ειναι μηδαμινη.
Οι μη εχοντες ουτως η αλλως τι ειχαν και τι εχασαν…
Η κριση λοιπον ειναι καθαρα ψυχολογικη και στην πραγματικη οικονομια ανυπαρκτη (ειδικα στην χωρα μας).
Ας χαρουμε τις γιορτες που ερχονται λοιπον κι ας διασκεδασουμε με την μουσικη που αγαπαμε.
Οι δηθεν “κρισεις” ερχονται και παρερχονται…
Η μουσικη της καρδιας μας ομως ειναι παντοτινη.
GRYPHON ATLANTIS – ΕΝΑΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΗΣ!
Για την Gryphon ομολογω οτι, το να εκφρασεις σε μια σελιδα τα συναισθηματα, που σου προκαλουν με απλετη γενναιοδωρια οι συσκευες της, ειναι κομματακι δυσκολο…
Η εταιρια ειναι πασιγνωστη εδω και πανω απο μια εικοσιπενταετια για τα ultra high end ενισχυτικα της. Η εξαιρετικη ποιοτητα κατασκευης των over engineered μουσικων ποθων της, η παροιμιωδης αξιοπιστια, φυσικα ο ηχος, αλλα ακομα και η εμφανιση τους ειναι state of the art. Για την εξωτερικη τους σχεδιαση ειναι υπευθυνος ο ιδιος ο Flemming Rasmussen ο οποιος ως γνωστον ειναι αποφοιτος της σχολης καλων τεχνων της Κοπεγχαγης.
Στα ηχεια η εταιρια αργησε σχετικα να εμπλακει, το τελικο αποτελεσμα ομως την δικαιωσε.
Μην ξεχνουμε οτι οι Δανοι εχουν τεραστια παραδοση και ιστορια στην κατασκευη εξαιρετικων μεγαφωνων και ηχειων.
Και φυσικα ο βασιλιας των Δανων και κατ’επεκταση των Σκανδιναυων στον χωρο μας ειναι η Gryphon χωρις αμφιβολια και αντιρηση απο κανεναν συμπεριλαμβανομενων και των ανταγωνιστων.
Η εταιρια παρουσιασε αρχικα ενα ηχειο βασης με εξωτερικο ενεργο crossover, το Cantata το οποιο πηρε εξαιρετικες κριτικες (π.χ. HiFi+). Ενα καταπληκτικο ηχειο, πιθανα το καλυτερο ηχειο βασης παγκοσμιως για την εποχη του. Στην Ελλαδα πουληθηκε ενα ζευγαρι κι ο τυχερος κατοχος του το χαιρεται ανελλειπως εως σημερα. Πλεον εχει σταματησει να παραγεται.
Μετεπειτα η εταιρια “χτυπησε” απευθειας την κορυφη με το ανεπαναληπτο Poseidon, ενα μεγαθηριο με ασυλληπτο ηχο, που παρ’ολο το μεγεθος του ειναι κομψοτατο και μπαινει σε οποιοδηποτε (μεγαλο) living room.
Υστερα παρουσιαστηκε το μεγαλειωδες Trident, με ποιο λογικο μεγεθος επισης με εξωτερικο ενεργο crossover.
Τελος η Gryphon παρουσιασε τον βενιαμιν της, το ηχειο στο οποιο αναφερεται το post μας, το καταπληκτικο Atlantis, αυτη την φορα με εσωτερικο ενεργο crossover με μπαταριες.
Το Atlantis κοσμησε το δωματιο μας στο Athens High End Show 2008 χαριζοντας μας ανεπαναληπτες στιγμες ηχητικης πανδαισιας συνοδευομενο απο ενα αντιστοιχης ποιοτητας state of the art συστημα.
Κοσμει επισης (ειναι πανεμορφο ηχειο, κομψοτεχνημα στην κυριολεξια) και το showroom μας στο Κολωνακι, το μαρτυρουν αλλωστε κι οι επισυναπτομενες φωτογραφιες.
Ο ηχος του ηχειου χαρακτηριζεται πανω απο ολα απο την ομοιογενεια και την ολογραφικη τρισδιαστατη αποδοση του ηχητικου στερεοφωνικου πεδιου. Σημειο cross ειναι αδυνατο να εντοπισει ακομα και το πιο εξασκημενο αυτι, μαρτυρωντας εξαιρετικη σχεδιαση crossover που το καθιστα στην ουσια “αορατο”.
Το ηχειο “πανελιζει”. Εχεις την εντυπωση οτι ακους ενα μεγαλο πανελ χωρις crossover. Toσο αφαντο και ομοιογενες ειναι παρ’ολο το μεγαλο του μεγεθος. Απλα εξαφανιζεται και αφηνει στην θεση του μονο την μουσικη.
Οι επιμερους περιοχες συχνοτητων (πριμα-μεσαια-μπασα) ειναι κορυφαιου επιπεδου μην αφηνοντας περιθωρια για παραπονα ακομη και στον πιο απαιτητικο.
Κερασακι στην τουρτα το απιστευτο λεπτοφυες τρισδιαστατο definition στα μικροδυναμικα (επιπεδου Kharma-σε αντιθεση με τα πανελ στα οποια ειναι πιο φλου το αποτελεσμα..)
Για τα μεγαλοδυναμικα δεν εχουμε και πολλα να πουμε, υποδηλωνει την αποδοση τους και το μεγεθος του ηχειου. Απλα τα fortissimos μιας συμφωνικης ορχηστρας αποδιδονται αβιαστα αγογγυστα και τρασδιαστατα με καταπληκτικη αληθοφανεια και φυσικοτητα χωρις το παραμικρος ιχνος παραμορφωσης.
H τιμη του ηχειου ανερχεται στα 25000 ευρω αλλα το σιγουρο ειναι ενα..
Με βαση τον ανταγωνισμο ”παιζει” τουλαχιστον για τα διπλα!
Με λιγα λογια ειναι best buy ακομα και σε αυτα τα τοσο υψηλα επιπεδα τιμων!
ATHENS HIGH END SHOW 2008 – ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ
Αγαπητοι φιλοι,
Η κουραση ειναι απιστευτη. Κυριολεκτικα νιωθω ρακος αλλα επισης…..νιωθω υπερηφανος και ο καθε Ελληνας χαιφιντελιστας θα πρεπει να αισθανεται το ιδιο συναισθημα.
Το φετινο Athens High End Show ξεπερασε τα προγνωστικα κι εγινε καλυτερο ακομα κι απο το φημισμενο show του Μοναχου!
Η ποικιλια κατασκευαστων και εκθεματων ηταν απιστευτη κυριολεκτικα για μια τοσο μικρη χωρα οπως η δικια μας!
Τελικα μηπως ειναι καλο που υπαρχουν τοσο μα τοσο πολλοι αντιπροσωποι??
Εσεις τι λετε κυριε προεδρε? Μηπως θα επρεπε να τους συμπεριλαβετε τελικα ολους στο πολυπαθο site και club σας? Η αισθηση του δικαιου αυτο επιβαλει, αλλα αυτη η εννοια, σας ειναι μαλλον δυστυχως αγνωστη.
Εννοειται πως ο ανταγωνισμος βοηθα τον τελικο καταναλωτη δηλαδη τον μουσικοφιλο χαιφιντελιστα ο οποιος δυναται να επιλεξει συγκριτικα ποια ειναι η πραγματικη κορυφη κι οχι αυτη που πανε να του….πασαρουν μερικοι κοντοφθαλμοι κερδοσκοποι.
Τελος απο αυτη την μικρη πικρη παρενθεση..
Αλλο ενα High End Show ελαβε τελος λοιπον, ισως το καλυτερο που εγινε ποτε στην χωρα μας.
Οι εντυπωσεις πολλες και ποικιλες. Θα τις παραθεσω εν ταχει..
Τα μεγαλα και πανακριβα συστηματα των μεγαλων αιθουσων δεν με επεισαν οπως…..σχεδον παντα.
Ενδιαφερουσα αποδοση ειχαν τα εξης:
1) Tα Lamm με τα Rockport (καλα ηχεια). Ο συνδιασμος τους με επεισε περισσοτερο απο οτι το πακετο Lamm – Verity. Με μια καλυτερη πηγη ειμαι σιγουρος πως θα κελαηδουσαν.
2) Τα Magico ειναι ενδιαφεροντα ηχεια αλλα οχι και τοσο…..θεικα, οσο μας τα παρουσιασε το Absolute Sound. Σε σχεση π.χ. με τα Kharma που ειναι αντιστοιχου στυλ ηχου…..χμμμ..
3) Το Hansen Prince ειναι ενα κλασσικο αχρωματιστο αμερικανικο ηχειο με τσαμπουκα και δυναμικα. Προσωπικα μου αρεσαν καλυτερα απο τα Wilson Max III. Ο συνολικος ηχος ομως ειχε εμφανη την υπογραφη dcs και Krell με αρκετη δοση ξηροτητας. Ισως σε ενα αλλο setup..
4) Τα μεγαλα Devore επισης ειναι ενδιαφεροντα ηχεια.
5) Τα Sonus Faber Stradivari με τα ελβετικα Soulution επαιξαν αρκετα καλα (με καποια προβληματα στην τονικοτητα της μεσαιας περιοχης και την συνηθη μεγαλυτερη απο το φυσικο ενεργεια και ελλειψη απολυτου definition στα μεσοχαμηλα). Στο Μοναχο σε συνδιασμο με ενισχυτικα της Graaf και πλατο της Avid με κεφαλη της VDH επαιζαν αισθητα καλυτερα.
6) Ενδιαφερον πακετο αυτο της Ayon.
7) Αξιολογος ηχος τα Viola με Weiss και τα μικρα Peak Consult.
Αρνητικη ηχητικη εκπληξη της εκθεσης: Wilson Max III με το πακετο Audio Research Reference (ειμαι σιγουρος οτι δεν φταινε οι συσκευες και τα ηχεια τα οποια ειναι αξιολογα).
Ολοι οι υπολοιποι κινηθηκαν στα ορια του αξιοπρεπους.
Θα ηθελα να συγχαρω ολους τους συντελεστες αυτης της μεγαλης εκθεσης κι ολους τους εκθετες. Οι προσπαθειες τους απεδωσαν καρπους!
Τελος θα ηθελα να ευχαριστησω τον αγαπημενο μου φιλο και πιστο συνεργατη επι πολλα συναπτα ετη Βαγγελη Τσαμοπουλο, χωρις την βοηθεια του οποιου δεν θα ηταν δυνατη αυτη η εκπληκτικη παρουσια και το εξαιρετικο ηχητικο αποτελεσμα που ειχαμε στην εκθεση. [Ο Βαγγελης ειναι παιδικος μου φιλος, "αρρωστος" χαιφιντελιστας, μουσικοφιλος και ειναι επαγγελματιας μουσικος (παιζει μπασο,κιθαρα και μπουζουκι), αλλα πανω απο ολα ειναι εξαιρετικο παιδι].
Το 361 δωματιο μας στο Athens Imperial Hotel με το εκπληκτικο συστημα (αξιας 125.000 ευρω) που….καταφεραμε να στησουμε εν μεσω χιλιων μυριων προβληματων με πολυ κοπο και παθος αλλα και με μεγαλη αγαλλιαση οταν τελικα το ακουσαμε να παιζει την “μουσικη του παραδεισου” ,οπως την χαρακτηρισε πολυ επιτυχημενα ενας μουσικοφιλος χαιφιντελιστας επισκεπτης μας στην εκθεση (του οποιου το αυτι εμπιστευομαι απολυτα)…
Συστημα Ακροασης:
Πηγη: Emm Labs CDSD SE transport + Emm Labs DCC2 SE dac
Προενισχυτης: Aesthetix Callisto Ecliple
Τελικος ενισχυτης: Edge NL12.1 SE
Ηχεια: Gryphon Atlantis
Καλωδια: Acoustic Zen Absolute
Πολυμπριζο-φιλτρο ρευματος: Consonance PW-1
Ρακ: Gryphon Symphony
Αυτα λοιπον απο το show και ευχομαι καθε χρονο και καλυτερα.
Γιωργος Θεοφιλακος
AESTHETIX CALLISTO ECLIPSE – Η ΑΦΙΞΗ
Εδω και καιρο ειχαμε αποφασισει να φερουμε στην χωρα μας με την ευκαιρια του Athens High End Show 2008, σε πρωτη πανευρωπαικη παρουσιαση, εναν world class κολοσσο της λαμπατης προενισχυσης..
Την καινουργια ναυαρχιδα της αμερικανικης ultra high end εταιριας Aesthetix, τον Callisto Eclipse.
Τον παραλαβαμε την Πεμπτη το βραδυ. Σας παραθετω ενα ενδιαφερον φωτορομαντζο της αφιξης, ξεπακεταρισματος, τοποθετησης των λυχνιων και τελος του στησιματος του προενισχυτη.
Αφιξη:
Ανοιγμα συσκευασιας:
To σασι του τηλεχειρισμου:
To κυριως σασι του προενισχυτη πριν την τοποθετηση των λυχνιων:
To σασι του εξωτερικου τροφοδοτικου πριν την τοποθετηση των λυχνιων:
Φωτογραφιες του εσωτερικου της συσκευης μετα απο την τοποθετηση των λυχνιων:
O προενισχυτης εν δρασει:
Αυτη την στιγμη ο προενισχυτης βρισκεται στην φαση του στρωσιματος.
Η ποιοτητα της κατασκευης και του ηχου του ειναι υπερανω κριτικης και ξεπερασε με το καλημερα κατα πολυ τις επιδοσεις πολυ μεγαλων προενισχυτων αναφορας, οπως του Edge Signature 1.1.
Ειναι μηχανη που θετει νεα δεδομενα κι ανεβαζει τον πηχη πολυ υψηλοτερα.
Νεοτερα για την εξελιξη του στρωσιματος και για την ηχητικη ταυτοτητα του προενισχυτη στο επομενο post.