Archive for March, 2009
H “ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑ” ΚΑΙ TO HIGH END
Στο παρελθον ειχα εκφρασει σε συζητησεις με φιλους μουσικοφιλους την εξης αποψη, στην οποια εχω καταληξει μετα απο πολλα χρονια ενασχολησης και προσωπικης αναζητησης στα ορια του φιλοσοφικου με το αγαπημενο μας χομπι:
“Η σωστη κι ακριβης αξιολογηση της ηχητικης αποδοσης ενος hifi η high end αν θελετε συστηματος αναμφισβητητα προυποθετει καποιες ικανοτητες εκ μερους του ακροατη αξιολογητη, οι οποιες προσομοιαζουν με τις αντιστοιχες που πρεπει να εχει ενας γευσιγνωστης οταν δοκιμαζει ενα φινο κρασι”.
Ικανοτητες τις οποιες απλοικα καποιος μπορει να τις χαρακτηρισει ως “αυτι”.
Εχω πει επανειλλημενως οτι πρωτιστως ακουμε με το μυαλο κι επειτα με το αυτι. Προσφατα σε ενα πολυ ενδιαφερον editorial στο the absolute sound, o Robert Harley ειχε γραψει ακριβως το ιδιο πραγμα περι γευσιγνωσιας!
Αντιθετα με τον φανατισμο και τον παρωπιδισμο καποιων τεχνοκρατων που συχναζουν και “κραζουν” στα διαφορα hifi forums, πιστευω οτι οπως η μουσικη ειναι τεχνη και φυσικα η κατασκευη μουσικων οργανων ειναι τεχνη, ετσι και η κατασκευη high end μηχανων αναπαραγωγης της ηχογραφημενης μουσικης ειναι επισης τεχνη (χωρις να αποκλειω την επιστημη η οποια ειναι αναγκαια). Και μαλιστα μεγαλη!
Ειναι απλο βασει της λογικης να αποδειχτει αυτο αλλωστε. Αν συγκρινουμε τον ηχο δυο ηχειων π.χ. με εξαιρετικες παρομοιες μετρησεις απο διαφορετικο ομως κατασκευαστη, θα ηχουν εντελως διαφορετικα. Πως εξηγειται αυτο αν οι υπαρχουσες μετρησεις “καλυπτουν πληρως” το επιστητο του ηχου, αγαπητοι κυριοι αμφισβητιες?
Τις προαλλες δοκιμαζα ενα παρα πολυ καλο ροζε κρασι εκ Αγιου Ορους ορμωμενο. Σημερα λοιπον αποφασισα να το ξανααπολαυσω, κι αφου σερβιρα στον εαυτο μου ενα ποτηρι και το εφερα στα χειλη μου, η γευση κι η επιγευση του μου φανηκαν απλα μετρια….Τι ειχε προηγηθει? Δυστυχως ο εχθρος του καλου θα ειναι παντα το καλυτερο για ολους εμας τους πραγματικους connoisseurs. Ειναι ευχη και καταρα. Αυτο που ειχε προηγηθει λοιπον ειναι, οτι τις ενδιαμεσες ημερες απολαμβανα ενα εξαιρετικο merlot, το οποιο στην κυριολεξια “εσβηνε” την οποια εγκεφαλικη απολαυση πηγε να μου δωσει η γευση του δυστυχου ροζε!
Ακριβως τα ιδια ισχυουν και με το high end. Ο κριτης κι αξιολογητης ενος ηχητικου αποτελεσματος πρεπει να διαθετει (εκτος απο τις αυτες καθ’αυτες ιδιαιτερες ακουστικες και εγκεφαλικες του ικανοτητες) μεγαλη εμπειρια ακροασεων με ακριβες εξαιρετικες μηχανες, τις οποιες να τις εχει ανα πασα στιγμη διαθεσιμες (οχι μονο την φευγαλεα στιγμη ακροασης σε μια εκθεση). Η εμπειρια και η καθημερινη τριβη αναμεσα σε πολυαριθμες τετοιου επιπεδου μηχανες σαφως και ειναι ΓΝΩΣΗ και δυναμη! Προσδιδουν στον κριτη κι αξιολογητη ενα κυρος και μια ΙΣΧΥ ΑΠΟΨΗΣ η οποια δεν δυναται να συγκριθει με του οποιουδηποτε τυχαιου ερασιτεχνη οπως και να το κανουμε. Η αληθεια ειναι σκληρη αλλα πρεπει να λεγεται.
Για τον λογο αυτο ο εξυπνος καλοπιστος κι ανοιχτομυαλος χομπιστας ερασιτεχνης (ειδικα ο απειρος) πρεπει να εμπιστευεται ενα ειδικο, για να μην υποπεσει σε ατοπηματα τα οποια ΣΤΟΙΧΙΖΟΥΝ.