MUNICH HIGH END SHOW 2009
Αγαπητοι φιλοι,
Εδω και μια βδομαδα περιπου επιστρεψαμε απο το Show του Μοναχου (ημασταν αρκετοι Ελληνες)..Για μενα βεβαια ηταν η πολλοστη φορα, αλλα τουτη ηταν πιο πλουσια σε εμπειριες, αποψεις, σκεψεις και εμπεριστατωμενες κρισεις. Ισως επειδη περυσι δεν ειχα καταφερει να επισκεφτω το show, ισως επειδη στα 2 χρονια που μεσολαβησαν απο την προηγουμενη επισκεψη μου, συνεβησαν αρκετα…
Το σιγουρο ειναι οτι καποια “ειδωλα” αποκαθηλωθηκαν, καποιες “δεισιδαιμονιες” κατερευσαν και καποιοι πρεπει επιτελους να σταματησουν να αποθεωνουν μονιμως συγκεκριμενα προιοντα και εταιριες, οι οποιες για να το θεσω ευγενικα ηχουν λαθος.
Το μεγιστο συμπερασμα που βγηκε απο αυτο το show ειναι οτι πραγματι υπαρχουν ελαχιστοι σε σχεση με το συνολο προικισμενοι, ταλαντουχοι, χαρισματικοι εν τελει σχεδιαστες που ξεχωριζουν αυτοι και τα προιοντα τους απο το σωρο. Επισης υπαρχουν καποιοι αντιγραφεις που ”κλωνοποιουν” καποιες επιτυχημενες συνταγες κι εχουν γεμισει τον χωρο “σαβουρα” την οποια μαλιστα χρεωνουν πραγματικα οσο θελουν. Επισης υπαρχει μια σαθρη κατασταση με καποιους reviewers οι οποιοι θεοποιουν σε μικρο χρονικο διαστημα προιοντα (συνηθως πρωτοεμφανιζομενα) που απλα ειναι μετρια ηχητικα!! Θα μου πειτε πως γινεται αυτο? Δυστυχως δεν μπορω να απαντησω σε αυτο, ο καθενας ας υποθεσει οτι θελει κι ας βγαλει τα δικα του συμπερασματα.
Λοιπον θα μπω κατευθειαν στο φλεγον θεμα και θα περασω στο ψητο, τουτεστιν στα ηχητικα δρωμενα του μεγαλυτερου show της Ευρωπης:
Με κεκτημενη την ταχυτητα απο τα σχολια των μεγαλων αμερικανικων περιοδικων για τον ηχο του Magico M5 αποφασισαμε να ξεκινησουμε τις ακροασεις απο εκει. Επαιζαν τα Μ5 με ενισχυτικα Spectral, και πηγη το απιστευτο στην κυριολεξια emm Labs Dac2, το οποιο τροφοδοτουσε ο custom music server του Alan Wolf παρουσια του ιδιου..Το αποτελεσμα απο μετριο εως…κουραστικο, εξαιτιας μιας υπερενεργειας του συστηματος στα πριμα και ανω μεσαια με μια αφυσικη φωτεινοτητα εως λαμπροτητα η οποια κατεστρεφε την τονικη ισοροπια του συστηματος. Επιτρεψτε μου δε να σχολιασω οτι σαφως εδω δεν εφταιγε το emm labs (το ξερω πολυ καλα το μηχανακι) το οποιο καθε αλλο παρα λαμπρο και φωτεινο ειναι! Φανταστειτε δηλαδη με μια αλλη υποδυεστερη πηγη πως θα επαιζε..Κριμα για τα γραφομενα μερικων..
Ακριβως διπλα επαιζαν τα Kharma Exquisite 1A. Καμια σχεση! Η γνωστη απιστευτη ηρεμια, ισοροπια και τεραστια στερεοφωνικη εικονα των kharma ηταν παρουσα, αν κι εδω δεν βοηθουσαν τα συνοδα τα οποια ηταν ενα πληρες συστημα (το κορυφαιο) της Chord. O ιδιος ο Martijn της Kharma μου ειπε οτι δεν ηταν ευτυχης με τα συνοδα. Πιθανον η πηγη, η ελαφρια ξηροτητα των ενισχυτικων της Chord η και ολα μαζι στερουσαν απο το συστημα την κορυφαια ηχητικη επιδοση της εκθεσης.
Αντιθετα τα Midi Exquisite ηταν μια εντελως διαφορετικη ιστορια!! Επαιζαν με τα Exquisite monoblock ενισχυτικα της Kharma με πηγη το dac και transport της Weiss. To αποτελεσμα ? Με μια λεξη: Μαγικο! Βελουδινα μεσαια, απιστευτη ηχοχρωματικη παλετα στα πριμα (το συγκεκριμενο diamond tweeter που “φορουν” τα ακριβα kharma πιθανοτατα ειναι το καλυτερο στον κοσμο μαζι με τα tweeter πλασματος που εχουν τα Lanche), απολυτη ελλειψη χρωματισμων καμπινας και πληρης εξαφανιση των ηχειων.
Κατοπιν περασαμε στον χωρο που επαιζαν καποια αλλα πρωτοεμφανιζομενα “hot” ενισχυτικα τα Soulution. Συνοδευαν τα MaxIII της Wilson και η πηγη ηταν επισης της Soulution. Τιποτα το ιδιαιτερο κι εδω! Ενας απλα καλος ηχος (οχι αρκετος για τα χρηματα..) με καποια προβληματα στα πριμα.
Επειτα περασαμε στον χωρο που επαιζαν τα μεγαλα Mark Levinson με πηγη το καινουργιο SACD της ML με τα επισης μεγαλα μοντελλα της Revel. Ο ηχος εδω ηταν πολυ καλος, σαγηνευτικος στην μεσαια με την σωστη δοση υγρασιας, αλλα….Κατι ελλειπε. Ελλειπε το excitement του live, η συγκινηση κτλ…Ο ηχος παραηταν “σιδερωμενος” κι ομογενοποιημενος, “μαγειρεμενος” θα ελεγα κι εν τελει κατεληγε σε ενα ολιγον τι βαρετο αποτελεσμα.
Μετεπειτα ηρθε η σειρα ενος long time favorite συστηματος, το οποιο δεν ηταν αλλο απο το μεγαλο συστημα της MBL. To κορυφαιο παγκοσμιως τρισδιαστατο definition το οποιο επικρατουσε επανω στην επισης κορυφαια τρισδιαστατη στερεοφωνικη απεικονιση. Απιστευτο συστημα στο οποιο ομως θα ηθελα να κανω δυο μικρες παρατηρησεις: α) Μεσαια περιοχη απο πλευρας χροιων, υγρασιας και μουσικοτητας μπορουσε καποιος να βρει πολυ καλυτερη και σε πολυ χαμηλοτερης κατηγοριας τιμης συστηματα..Π.χ. πολυ κοντα στο δωματιο της MBL επαιζαν τα Aesthetix στα οποια θα αναφερθουμε αργοτερα..Καμια σχεση σε bloom και μουσικοτητα στα μεσαια. Τα Aesthetix απλα διεθεταν πολυ καλυτερες χροιες κι επαιζαν πολυ πιο μουσικα. β) Δευτερη και πιο ενοχλητικη παρατηρηση: Tα mbl στο rock-pop κτλ, δεν…Επαιξαν ενα γνωστο κομματι των Dire Straits, ενα των Pink Floyd κι ενα pop συγχρονο κομματι. Εκει το συστημα δεν δικαιολογησε σε καμια περιπτωση το κοστος του. Πιστευω οτι μαλλον λογω της μοναδικης σχεδιασεως των ηχειων (παντοκατευθυντικα), οι “βαρυφορτωμενες” πολυμικροφωνικες εγγραφες δεν αποδιδονται σωστα. Αντιθετα σε παλιες λιτες ηχογραφησεις jazz η κλασσικης τα ηχεια επαιζαν με ανυπερβλητη αληθοφανεια και με απιστευτη αισθηση εξαφανισης απο τον χωρο.
Αλλο ενα συστημα που κατ’εμε ειχε προβληματα ασαφειας και χρωματισμων ηταν εκεινο στο οποιο δεσποζαν τα μεγαλα ηχεια της Verity. Αξιοπρεπης ηχος με την γνωστη μουσικοτητα των Veriry αλλα..
Ενα ενδιαφερον συστημα στο οποιο επαιζαν τα γνωστα και γεματα βαρυγδουπες δηλωσεις και ισχυρισμους ως “τα καλυτερα ηχεια της γης” μεγαλα YG Acoustics, τα μεγαλα ASR και το Scarlati της Dcs ως πηγη, ακολουθησε. Εδω θελω να κανω καποιες παρατηρησεις. Τα YG τα γνωριζω αρκετα χρονια και ποτε δεν μου εκαναν καποια ιδιαιτερη εντυπωση. Ok ειναι προφανως αχρωματιστα αλλα υστερουν καταφανως σε definition και λεπτοφυη μικρολεπτομερεια στα μεσουψηλα σε σχεση με καποιους αλλους κορυφαιους ανταγωνιστες (πιθανοτατα λογω μεγαφωνων που δεν ειναι και τιποτα το ιδιαιτερο για την στρατοσφαιρικη τιμη των ηχειων-τα ιδια μεγαφωνα π.χ. ”φοραει” το Credo της Phonar των 5000 ευρω..). Σαφως λοιπον και δεν εχουν καμια βαση τα λεγομενα κι οι ισχυρισμοι των υπευθυνων της εταιριας. Για τα ASR δεν θελω να πω κατι, ειναι γνωστα μηχανακια, οδηγουσαν σωστα το ηχειο κτλ. Για τα DCS ομως εχω να πω αρκετα. Πραγματικα δεν μπορω να καταλαβω τον Jonathan Valin του TAS. Εδω εχουμε το δευτερο κρουσμα και fault του συγκεκριμενου reviewer μετα τα magico. Οπου ακουσα το πανακριβο top ψηφιακο της αγγλικης εταιριας εμεινα παγερα αδιαφορος και διεκρινα τις ιδιες αδυναμιες. Ρηχος ηχος με ελλειψη σωματων, στενη και μετρια σε μεγεθος στερεοφωνικη εικονα και το χειροτερο απο ολα ψηφιακος ηχος με την κακη εννοια! Τουτεστιν η παλια ασθενεια των dcs, δηλαδη η ψυχρη και αμουση μεσαια περιοχη ειναι κι εδω παρουσα! Πραγματικα δεν θα μπορουσα να κατανοησω κανεναν ο οποιος θα πηγαινε να ψοδεψει 75 χιλιαρικα οταν με μονο 22 εχει την καλυτερη πηγη μακραν αυτη την στιγμη στον κοσμο (emm labs TSD1-DAC2). Παραθετω φωτο δυο συστηματων που χρησιμοποιουσαν τη συγκεκριμενη πηγη της DCS στο show. Και στα δυο παρατηρησα τις ιδιες ακριβως αδυναμιες στην πηγη! Οφειλλω επισης να πω οτι σε ενα συστημα σε μια παραλληλη εκθεση στο Μοναχο και συγκεκριμενα στο hifideluxe, ενα dac της γνωστης και μη εξαιρετεας 47labs “ετρωγε” για πρωινο το αντιστοιχο του DCS Scarlati. Ας με συγχωρησουν καποιοι που μιλαω ετσι εξω απο τα δοντια αλλα εν πασει περιπτωσει στο τελος τελος καποιος ΠΡΕΠΕΙ να το κανει και να μην μασανε ολοι τα λογια τους λογω της δηθεν κακως εννοουμενης ευγενειας! Απο ποτε τα κατα συνθηκη ψευδη τα μετονομασαμε σε ευγενεια δηλαδη??
Αλλο ενα ολοκληρωμενο συστημα (εκτος απο την πηγη), απο μια γερμανικη εταιρια την TIDAL, που περιμενα εναγωνιως να ακουσω μετα απο τους “παπαδες” που εχω διαβασει για αυτη απο ενα αντε το πολυ δυο συγκεκριμενα ατομα στα ντοπια hifi forums, ακολουθησε μετα. Ο ηχος της εταιριας ηταν κατι μεταξυ Burmester και Marten, τουτεστιν τεχνητα υπεραναλυτικος με υπερ του δεοντος στιλπνα μεσουψηλα (χωρις ζουμι) φωτεινα και αρκετα λαμπρα, το οποιο σε οχι και τοσο μακροχρονες ακροασεις οδηγει κατευθειαν στην ακουστικη κοπωση! Τιποτα το ιδιαιτερο εκτος απο την αρνητικη πλευρα του πραγματος και τελικα αναρωτιεμαι για τους ¨θεικους” ισχυρισμους μερικων….
Πριν αναφερθηκα στα Aesthetix. Ε, λοιπον τα Aesthetix ειχαν μακραν την “ωραιοτερη” μεσαια περιοχη στο μεγαλο αυτο Show. Μεστη αλλα οχι “φαφλαταδικη”, γλυκια αλλα οχι γλυκιαρικη, με τη σωστη κι αληθινη δοση υγρασιας στις ανθρωπινες φωνες, σαγηνευτικη με υψηλη συγκινησιακη φορτιση και bloom to die for που λενε κι οι φιλοι μας οι Αμερικανοι, χωρις παραλληλα να φτανουμε στο αντιθετο ακρο του σιδερωματος, ελλειψης excitement, ομογενοποιησης και λοιπα δεινα. Οι υπολοιπες συχνοτικες περιοχες ηταν επισης εξαιρετικες και το slam επισης. Ενας απο τους καλυτερους ηχους της εκθεσης αναμφισβητητα χωρις υπερβολικα χρηματα. Επαιζε το Io Ecliple ως προενισχυτης line (απο την μοναδικη του εισοδο line) κι ως phono stage φυσικα, μαζι με τους μονομπλοκ τελικους Atlas. Ηχεια ηταν τα Sonics του πρωην αρχισχεδιαστη της audiophysic, και πηγες το ακριβο cd player της Pathos και στον αναλογικο τομεα τα πλατω και βραχιονας της Immedia με την ruby της benz ως κεφαλη.
Παρεα με τον Jim White της Aesthetix..
Κατοπιν περασαμε στην αιθουσα του κολοσσου που λεγεται Gryphon. Η κορυφαια εταιρια στο φετινο show…κατεβασε ταχυτητα και επαιζε με το νεο της εισαγωγικο συστημα το οποιο αποτελειται απο τον ολοκληρωμενο Atilla (εκπληκτικος ενισχυτης-προσφατα τον χαρηκαμε και στην Αθηνα), το καινουργιο cdp Scorpio και το ηχειο βασης Mojo. Ωραιος ηχος με την γνωστη τεραστια στερεοφωνικη εικονα των Gryphon και πληρης εξαφανιση του συστηματος.
Πολυ καλο ηχο ειχε να επιδειξει και το συστημα με το πληρες ακριβο σετ της Luxman και τα μεγαλα ηχεια της Vivid. Εδω τα ενισχυτικα ειχαν το πανω χερι, ακολουθουσαν τα ηχεια και…πιθανα με μια ακομα καλυτερη πηγη το αποτελεσμα να ηταν απο τα κορυφαια.
Ενα συστημα που μου εκανε τρομακτικη εντυπωση συναντησαμε στο ισογειο του εκθεσιακου μεγαρου του Μοναχου. Αναμφισβητητα ενας απο τους καλυτερους ηχους στην εκθεση (με μια επιφυλαξη για τα μεγαλοδυναμικα) με την πηγη κυριολεκτικα να “δινει τα ρεστα της”!! Τι να πει κανεις για το νεο πακετο dac-transport DAC2 και TSD1 της κορυφαιας emm Labs? Πραγματικα τα πολλα λογια χανουν την αξια τους..Πιστευω ακραδαντα οτι προκειται για την καλυτερη πηγη στον κοσμο αυτη την στιγμη μακραν ανεξαρτητως χρηματων και την καλυτερη ολων των εποχων μεχρι σημερα! Τρομακτικη διεισδυτικη ψηλαφητη λεπτοφυης μικρολεπτομερεια σε ολες τις συχνοτικες περιοχες με μια βελουδινη υφη απιστευτου καλους, κορυφαια μουσικη αναλυση και διαχωρισμος ανεξαρτητως πληθους οργανων, τρισδιαστατης χωροδιαταξης τελειας γεωμετριας στερεοφωνικη εικονα με ρεαλιστικων διαστασεων σωματα, τελεια τονικη ισορροπια, τι να πρωτοπω??! Θελω απλα να σημειωσω ενα συμπερασμα που εχει βγει μετα απο την πολυχρονη επαφη με τα προιοντα της ιδιοφυιας που λεγεται Ed Meitner: Ο ανθρωπος εχει καταφερει το ακατορθωτο…Βρηκε επιτελους την ΣΩΣΤΗ λυση στην εξαιρετικα δυσκολη μαθηματικη εξισωση: ψηφιακο προς αναλογικο= ΜΟΥΣΙΚΗ! Τελεια και παυλα. Κι οχι μονο αυτο αλλα την βελτιωνει και επεκτεινει στα σημεια και τις λεπτομερειες που κανουν την διαφορα, συνεχως! (Μην ξεχναμε την συνεχη και καθημερινη τριβη των μηχανων του στα καλυτερα και μεγαλυτερα studios ηχογραφησεων του κοσμου). Το πακετο της πηγης συνοδευαν αξια τα ηχεια της Lansche με το φανταστικο tweeter πλασματος και κατι ιαπωνικης προελευσης ενισχυτικα τα do MaiN που για να ειμαι ειλικρινης δεν τα γνωριζα.
Οι δυο κορνες που ξεχωριζαν στην εκθεση ηταν η Cessaro και η Odeon με την πρωτη να ειναι καλυτερη στα σημεια. Τα ηχεια χοανης οδηγουσαν κατι πανακριβα ενισχυτικα της δικης μας TLA με αναλογικο συστημα στο οποιο δεσποζε η καταπληκτικη VDH Colibri που συντελουσε φυσικα τα μεγιστα στην επιτευξη αυτου του πολυ καλου ηχητικου αποτελεσματος σε αντιθεση με τα λεγομενα του Ελληνα κατασκευαστη (το σωστο να λεγεται!).
Στο παραλληλο hifi deluxe show ειχαμε την ευκαιρια μετα απο private προσκληση να ακροαστουμε αλλο ενα πανακριβο συστημα με τα πρωτοεμφανιζομενα (και hot μετα τους διθυραμβους του Art Dudley στο stereophile) ομορφα σουηδικα λαμπατα Lars, κατι καινουργια διπολα μεγαλα ηχεια της Marten, πλατω απο την Montegiro με κεφαλη την Lyra Titan, και ψηφιακα απο την AMR. O ηχος ηταν αναμενομενα πολυ καλος στα μεσουψηλα ιδιαιτερα με το βινυλιο αλλα στα μεσοχαμηλα επασχε σαφως απο υποελεγχο. Οσο για την τιμη των push pull 300B της Lars η οποια ανερχεται στις 85000 ευρω εχω να πω το εξης: Ελεος! Εχει τρελλαθει ο κοσμος εντελως…
Η αγαπημενη μου Von Schweikert ειχε να παρουσιασει το εξαιρετικο νεο Unifield 3 το οποιο χαιρομαστε και στο showroom στην Αθηνα και το νεο ηχειο βασης Unifield 2 με το ομοαξονικο μεγαφωνο, το οποιο μας εξεπληξε με τον ογκο της μουσικης που παρειχε γενναιοδωρα απο μια τοσο μικρη καμπινα!
Αυτα λοιπον ηταν τα συστηματα που μας εκαναν την μεγαλυτερη εντυπωση θετικη η αρνητικη. Η εκθεση βεβαια δεν εξαντλειται εδω αλλα τα υπολοιπα συστηματα που δεν αναφεραμε, λιγο πολυ τα γνωριζουν ολοι απο τα εξαιρετικα ετησια Athens high end show και κινηθηκαν στα γνωστα επιπεδα-τιποτα το ιδιαιτερο αξιο αναφορας.
Καλυτεροι ηχοι στην εκθεση:
Kharma Midi Exquisite + Kharma Exquisite monoblock power amps + Weiss dac-transport
Full big MBL System
Aesthetix Io + Aesthetix Atlas monoblock + Sonics + Pathos cdp + Immedia turntable-benz ruby
Emm Labs TSD1-DAC2 + Lanche + do MaiN power amps+ Vitus pre
No comments yet.